રણુંજાના રાજા રામદેવપીરે કેમ કર્યું હતું ભૈરવાનું વધ, જાણો શું હતું તેની પાછળનું કારણ..

રણુંજાના રાજા રામદેવપીરે કેમ કર્યું હતું ભૈરવાનું વધ, જાણો શું હતું તેની પાછળનું કારણ..

આંખની નજર ના પોચશે એવો રેતાળ પ્રદેશ એટલે મારવાડ આ મારવાડમાં પોકરણ ગઢ કરીને એક ગામ અને આ ગામમાં કુવરસંખ ના રાજા અજમલજીના રાજ તપે ન્યાય અને પ્રજાના સુખે સુખે અને પ્રજાના દુખે દુઃખે અજમલજી ના રાણી મીનળદેવી પતિના પગલે પગલે ચાલનાર હતા દેવ દર્શને જાય ભજન કીર્તન કરે અને દાન પૂર્ણ કરે એમના આંગણે થી કોઈ અજ્ઞાગત ખાલી હાથે પાછો ન જાય આ રીતે પોકરણની પ્રજા સુખી હતી ઘેર ઘેર રાજાના લોકો ગુણગાન ગવાતા હતા.

પરંતુ રાજાને એક વાતનું દુઃખ હતું કે પોકરણગઢમાં ભેરવા નામના રાક્ષસનો ભારે ત્રાસ હતો તે ગુફામાં રહેતો હતો અને ક્યારેક ક્યારેક ગામમાં ત્રાટકતો અને ઢોર ઢાખર ઉપાડી જતો જીવતા માણસોને કાચા ને કાચા ખાઈ જતો હતો.બિચારી પ્રજા ભૈરવાના ત્રાસથી ત્રાહિમામ થઈ ગઈ હતી.જ્યારે ભૈરવાએ માજા મૂકી ત્યારે તો હાહાકાર થઈ ગયો. ભૈરવાના ડરથી પ્રજાજનો વન વગડામાં જતા બંધ થઈ ગયા ખેતર વાડી ઉજ્જડ થવા લાગી.

એક દિવસની વાત છે અજમલજી કચેરી ભરીને બેઠા હતા એજ સમયે મહેલના દરવાજે ગોખેરો થયો મહારાજ બચાવો બચાવોની બૂમો સંભળાય ત્યાતો થોડી વારમાં માણસોનું ટોળું આવ્યું આંખો માં ખોફ અને ફફડાટ હતો.એક કાગળ પ્રધાનજીના હાથમાં આપ્યો.એમાં લખ્યું હતું કે હે તુવર કુળ નરેશ ભૈરવાના ત્રાસથી બધા જ ગામડા ઉજ્જડ થઈ ગયા છે.લોકવાયકા એવી છે ભૈરવો અમૃત કુપો મેળવવા નારપલ્લી યજ્ઞ કરી રહ્યો છે એ માણસને ઉપાડી જઈ ને એનું માથું વાઢીને યજ્ઞમાં આહુતિ આપે છે અને ધડ પોતે ખાય છે જે મહારાજ અમે તમારા શરણે છીએ.

ભૈરવના ત્રાસથી અમને ઉગારો પ્રજાની આવી વાતો સાંભળી રાજ ગાદી પર બેઠેલા રાજાનું હૈયું વલોવાઈ ગયું.અને તે બોલ્યા ભાઈ ડરો નહીં તમારું દુઃખ એ મારું દુઃખ છે જગતનો નાથ બધા સારાવાના કરશે રાજ્ય છોડી તમારે ક્યાંય જવું નહિ પડે તેવું હું તમને વચન આપું છું.રાજાએ વચન આપતા પ્રજાજનો ચાલ્યા ગયા પરંતુ અજમલજીની ઊંઘ ઉડી ગઈ ચિંતાએ ગેરો કર્યો ખૂબ જ બળવાન અને મહાકાય ભૈરવાને મારવો કઈ રીતે રાજા અજમલજી આખી રાત જાગતા રહ્યા પરોઢ થતાં મહેલની બહાર નીકળ્યા તેમને થયું કે આટો મારતો આવું ત્યાં સામે બે ભરવાડ મળ્યા પરંતુ અજમલજી જોઈ પડખું ફરીને ઊભા રહી ગયા.

એટલે અજમલજી એ પૂછ્યું અલ્યા રાયકાઓ તમે મને જોઈ અવડા કેમ ફરી ગયા ત્યારે ભરવાડ કહે છે ક્ષમા કરો મહારાજ અમે અમારા દીકરાના વહુનું આનું તેડવા જઈએ છીએ એટલે વાંજીયાનું મોઢું જોવાય તો અપશુકન થાય પણ ભાઈઓ મારે તો ત્રણ ત્રણ દીકરીઓ છે લાશા, લક્ષ્મી અને સગુના તો હું વાંજીઓ કઈ રીતે મહારાજ દીકરીઓ તો સૌ સૌ ના સાસરે જશે રાજગાદી સંભાળે તેવો કોઈ નથી આ રીતે અજમલજી એ ઘણા લોકોના મોઢે સાંભળવા મળ્યું કે તમે વાંઝિયા છો તમારી પાછળ પિંડ દાન કરનાર કોઈ નથી રાજા હતાશ હૈયે મહેલે આવ્યા અને આવીને રાણીને વાત કરી અને કહ્યું કે પુત્ર થાય તો જ અને કહ્યું કે પુત્ર થાય તો જ જીવવું નહિ તો કમળ પૂજા કરી મરવું અપાર દુઃખ વેઠી દ્વારકાધીશની અપાર જાત્રા કરી છે પરંતુ દ્વારકાનો નાથ દયા કરે એવુ લાગતુ નથી.હવે હું કાશીએ જઈને ભોળાનાથ ને રીજવિશ.

ભૈરવનિ વાત કરીએ તો બાળપણ માં બાબા રામદેવ પીર એ લોકોને રાક્ષસ નાં આતંક માંથી મુક્ત કરાવ્યા હતા. એ ભૈરવ ને બાબાએ ગુફામાં આજીવન બંદી બનાવી દિધો હતો આં ગુફા મંદિર થી ૧૨ કિલોમીટર દુર પોખરણ નિ પાસે સ્થિત છે પહાડી પર સ્થિત ગુફા આં ભૈરવ રાક્ષસ સરના સ્થળે જવા માટે અહી સુધી જવા માટે પાક્કો સડક માર્ગે પન બનાવવામાં આવ્યો છે. રણુંજાના રામદેવ પીર નાં મેળા વિશે વાત કરીએ તો રામદેવ પીર માં પ્રતિ વર્ષ ભાદરવા સુદ બીજ થી ભાદરવા સુદ એકાદશી અતિ વિશાળ મેળો ભરાય છે.

આ મેળો બીજ ની મંગળા આરતી નિ સાથે સરું થાય છે સાંપ્રદાયિક સદભાવના પ્રતીક આ મેળા માં સામીલ થવાં અને મંનતો માંગવા રાજસ્થાન જ નહી પરંતુ ગુજરાત પંજાબ મહારાષ્ટ્ર હરિયાણા મધ્યપ્રદેશ અને અન્ય રાજ્ય માંથી લાખો શ્રદ્ધાળુ પહોંચે છે કોઈ પગપાળા તો કોઈ યાતાયત નાં વાહનો નાં માધ્યમ થી રામદેવરા પહોંચે છે. ઋણીચા પહોંચ તા જ તેની ધજા અનુપમ લાગે છે મેળાના દિવસોમાં ઋણી ચા ત્યારે નવીન નગરી બની જાય છે મેળાના દિવસોમાં જાગરણ આરજીત થાય છે થતાં ભંડોરોની પણ વ્યવથા કરવામાં આવે છે.

મેળામાં ગણા કિલોમીટર લાંબી કતારો માં ચાલતા ભક્ત જન બાબા નો જય જય કાર કરતા દર્શન હેતુ આગળ વધે છે આ મેળાના અવસર પર પંચાયત સમિતિઓ રાજ્ય સરકાર પૂર્ણ વ્યવથા કરવાંમાં ઝૂંટેલી રહે છે મેળાનું દ્રશ્ય ભાવનું મનમોહક એવમ સદભાવ ભાઈ ચારા નાં પ્રતીક જેવોજ અનુભવ બધાંનો થાય છે બધા યાત્રી ઓ મુખ માંથી એક જ સંબોધન જય બાબા રી પ્રતિત થાય છે.

આ ઉપરાંત પગપાળા સંઘ ની વાત કરીએ તો રામદેવ રામાં પ્રતિ વર્ષ ભાદરવા માસમાં એક મહિના સુધી આ ચાલતો મેળો આયોજિત કરવામાં આવ્યો છે આં મેળામાં લાખો ની સખ્યામાં શ્રદ્ધાળુ ઉમટે છે આ શ્રદ્ધાળુ પોતપોતાના ગરેથી બાબા ના દરબાર સુધી નિ આ સફર પગપાળા જ કરતા હોય છે કોઈ પુત્ર રતની ચાહમાં તો કોઈ રોગ કષ્ટ નિવારણ હેતું કોઈ ઘરની સુખ શાંતિ નિ માન્ય તા લઈને દરબારમાં ચાલતાં આવતા ભક્તો ને બાબા ક્યારેય ખાલી હાથ નથી મોકલતા ભક્તો કેટલાય કિલોમીટર ચાલીને અહી આવે છે પગપાળા શ્રદ્ધાળુ ઓ સધની સાથેજ યાત્રા કરે છે.

આ સધની સાથેજ અન્ય શ્રદ્ધાળુ ઓ વણમાર્ગમાં જોડાય છે બધાં પદ યાત્રી ઓ બાબાની જય કારના નારા લગાવતા નાચતાં ગાતાં યાત્રા કરે છે રાત્રિ રોકાણ નાં સમયે એ રોકાણ સ્થળે જમ્યા જાગરણ પણ કરે છે જ્યારે પગપાળા યાત્રી પોતાની યાત્રા પૂર્ણ કરીને રામદેવરા પહોંચે છે તો એમના માંથા પર જરાય થાક મહેસૂસ વતાતો નથી એમનો ચહેરો પન થાકથી કર્મયેલો મુજયેલો હોતો નથી.

પણ એનેક જના જોસની સાથે બાબાન જયના ઉદ્રોષ સાથે ભક્ત જન બાબા નાં દર્શન હેતુ માઈલો લાંબી કતારો માં ઉભી રહી જતાં હોય છે. દેખાવ માં એક કિલ્લા જેવું લાગતું આં મંદીર અનેક મંનતો પૂરી કરનારું છે બાબા રામદેવ પીર માં લોકો ની અપાર શ્રદ્ધા છે કદાચ રાજસ્થાન નું આ સ્થળ સૌથી વધારે ભક્ત જનો થી ઊભરાતું સ્થળ છે જે કોઈ યકિતના સિખ અને દર્શનીય સ્થળ થી ગમતું જ નહિ આવા સ્થળ એ અપાર શ્રદ્ધા થી એક વાર નય પન અનેક વાર જવું જોઈએ સત સત નમન બાબા રામદેવ પીર ને.

મિત્રો દરિયાકિનારે આવેલા દ્વારકાધીશના મંદિરમાં ખૂબ ભાવપૂર્વક આરાધના કરી. દર્શન દેવા આજીજી કરવા લાગ્યા, પણ વાંઝિયાના વિલાપથી ભગવાનની મૂર્તિ તેમના પર હસતી હોય એવો આભાસ થવાથી અજમલજીએ ભેટ ચડાવવા લાવેલા મોતીચૂરના લાડુનો છુટ્ટો ઘા ભગવાનના કપાળ પર કર્યો. મંદિરના રખેવાળને લાગ્યું કે આવું કરવાથી મૂર્તિ ખંડિત થઈ જશે એટલે બલા ટાળવાના ભાવથી ભગવાન દ્વારકાધીશ કૃષ્ણ દરિયામાં બિરાજે છે એવું કહ્યું.ભાવમાં આવીને અજમલજીએ કૃષ્ણને મળવા દ્વારકામાં આવેલા દરિયામાં ઝંપલાવી દીધું. દરિયાનાં ઊંડાં પાણીમાં આવેલી સોનાની દ્વારકામાં ભગવાનનો ભેટો થયો.

મિત્રો તેમના કપાળ પરથી લોહી વહેતું હતું એટલે અજમલજીએ એનું કારણ પૂછ્યું ત્યારે ભગવાન શ્રીકૃષ્ણે હસતાં-હસતાં જવાબ આપ્યો કે તેમના એક ભક્તે તેમને મોતીચૂરના લાડુ મારવાથી કપાળ લોહીલુહાણ થઈ ગયું હતું! શર્મિંદા બનીને અજમલજીએ ભગવાનની ખરા દિલથી માફી માગીને પુત્રપ્રાપ્તિનું વરદાન માગ્યું. એટલું જ નહીં, સ્વયં ભગવાન તેમના કુળમાં જન્મ લે એવી માગણી કરી. ભગવાન શ્રીકૃષ્ણએ માગણી સ્વીકારી રાજસ્થાનની મરુ ભૂમિ પર અવતાર ધારણ કરી લોકોનાં દુઃખ દૂર કરવાનાં અને લીલા રચી હિન્દવાધર્મનો પ્રસાર કરવાનું વચન આપ્યું.

મિત્રો આખરે રાણી મિલણદેના કૂખે એક દીકરો જન્મ્યો અને બીજા દીકરા તરીકે સ્વયં ભગવાન પારણામાં પ્રગટ થયા. પ્રગટ થતાં જ લીલા રચી. પોતાના આગમનનાં કંકુ પગલાં પાડ્યાં. પાણીના હાંડલા દૂધથી છલકાવા લાગ્યા અને પ્રભુ પારણામાં સૂતાં-સૂતાં દૂધથી ઊભરાતા હાંડલાને જોઈ પારણામાંથી હાથ લાંબા કરી હાંડલા ઉતારી લીધા. આખું નગર મંત્રમુગ્ધ થઈ ગયું. મોટા પુત્રનું નામ વિરમદેવ અને નાના પુત્રનું નામ રામદેવ રાખવામાં આવ્યું.એક વાર નાના રામદેવે જીદ કરીને ઘોડો માગ્યો. જીદ પૂરી કરવા મિલણદેએ રાજ્યના દરજી પાસેથી મલમલના કપડામાંથી ઘોડો બનાવી દીધો. ઘોડા પર બેસતાં જ ઘોડામાં પ્રાણ પુરાયા.

મિત્રો ઘોડો ઊડીને મહેલની બહાર ચાલ્યો ગયો. રાણી ડરી ગયા. થોડા સમયમાં ખબર પડી કે અભિમાની અને લાલચુ દરજીએ ઘોડામાં ચોરાયેલા કપડાનું થીગડું માર્યું હતું. રાજાના ડરથી અને રામદેવજીના ચમત્કારથી દરજીનું રાજદરબારી દરજી હોવાનું અભિમાન ઊતરી ગયું અને ચોરી ન કરવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી. એક ઋષિના આશ્રમમાં એક વણિક વેપારીએ કામમાં મોહાંધ બની આશ્રમની નિર્દોષ કન્યાનું શિયળ લૂંટ્યું. આ કૃત્યથી ક્રોધિત થઈ ઋષિએ વણિકને શ્રાપ આપ્યો એટલે વણિક માણસખાઉ રાક્ષસ બની ગયો. આ ભૈરવ રાક્ષસના અત્યાચારોથી લોકોને બચાવવા રામદેવે તેને હરાવ્યો.

મિત્રો ભૈરવ રાક્ષસને ખૂબ પસ્તાવો થયો એ જાણી રામદેવે વરદાન આપતાં કહ્યું કે જ્યારે હું પીર તરીકે સ્થાન મેળવીશ ત્યારે મારા મંદિરમાં તને પણ સ્થાન મળશે અને મારા પ્રસાદમાં તારોય ભાગ રહેશે.આજે રામદેવપીર મૈશ્વરી જ્ઞાતિમાં ખૂબ પૂજાય છે, કારણ કે ડાલી નામની એક પછાત જ્ઞાતિની છોકરીને બેન બનાવી તેના ઘરે ભોજન લીધું અને ઊંચ-નીચના ભેદ દૂર કર્યા. આજે રામદેવડામાં રામદેવપીરનાં દર્શન કર્યાં પછી સતી ડાલીનાં દર્શન કર્યાં પછી જ રણુજાની જાત્રા પૂરી થયેલી ગણાય છે.

મિત્રો રામદેવપીરે ચમત્કારની હારમાળા સર્જી, આંધળાઓને દેખતા કર્યા, અપંગોને હાથ આપ્યા, રક્તપીતિયાઓને સાજા કર્યા.માનવ ઉદ્ધાર માટે સર્જેલા તેમણે ચમત્કારોની ખ્યાતિ સાંભળી છેક મક્કા-મદીનાથી મુસ્લિમ પીરો પરીક્ષા કરવા આવ્યા. રામદેવપીરે પોતાના અનેક પરચા બતાવ્યા એટલે હિન્દુ-મુસ્લિમની એકતા અર્થે મક્કા-મદીનાના મુસ્લિમ પીરોએ રામદેવપીરને હિન્દવાપીરની પદવી આપી. આ હિન્દવાપીરે સવર્ણ અને પછાત જ્ઞાતિ વચ્ચે ભાઈચારો સ્થાપ્યો. ડાલીબેનના આગ્રહથી તેમણે ઉમરકોટનાં કુંવરી નેત્રાદે સાથે લગ્ન રચ્યાં. નેત્રાદેને નજર નહોતી.

મિત્રો રામદેવપીરે તેમને ચમત્કાર દ્વારા નજર આપી દેખતા કર્યાં. સમય જતાં સાદાજી અને દેવરાજજી નામના તેમને બે પુત્રો જન્મ્યા. તેમણે ધર્મ અને માનવધર્મનો પ્રચંડ પ્રચાર કર્યો.બોહિતાશેઠ નામના વેપારીનું અભિમાન ઉતારવા ભરદરિયે તેમનું વહાણ બચાવી ચમત્કાર સર્જ્યો ત્યારથી દરિયાની ખેપમાંથી પાછા ફરતા ખલાસીઓ તેમના નામનું શ્રીફળ વધેરે છે. જોધપુરના રાજાએ બંધાવેલા તળાવનું પાણી ખારું થઈ જતાં પાતાળમાં રામદેવપીરે તીર મારી મીઠું પાણી કાઢી તળાવ ભરાવ્યું ત્યારથી તળાવનું પાણી મીઠું થઈ ગયું છે.

મિત્રો માનવતાની મહેક ફેલાવવા આવા તો કેટલાય ચમત્કારો કર્યા છેવટે સમાધિનો સંકેત મળતાં જીવતા સમાધિ લીધી અને અલખધણીની આરાધનાનો ઉપદેશ આપ્યો જેમાં સંસારમાં રહી દીન-દુખિયાની સેવા કરતાં-કરતાં પ્રભુભક્તિનો બોધ આપ્યો. તેમની સમાધિ પર ઘુઘડનો ધૂપ, નારિયેળ અને ધજા ચડાવવાથી મનોકામના પૂર્ણ થશે એવો સંકેત આપ્યો.દહિસર વાગડ સમાજ દ્વારા શાંતિભાઈ ગડાની આગેવાનીમાં થોડાં વર્ષો પહેલાં રામદેવપીર પર મેં નાટક બનાવ્યું હતું. નાટકના અંતમાં રામદેવપીર સમાધિ લેતા જોઈ ચાલીસ કલાકારો અને મેદાન પરની હજારોની માનવમેદની ચાલીસ-પિસ્તાળીસ મિનિટ સુધી ચોધાર આંસુએ રડતી હતી. આ પણ રામદેવપીરની શ્રદ્ધાનો ચમત્કાર જ કહેવાયને? આ લેખની પૂરક માહિતી આપવા માટે હેમંતભાઈ ગોગરીનો આભાર માની વિરમું છું.

admin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *